هدف سیستم رایانه ای اطلاعات بیمارستانی (Hospital Information System) بهره گیری از رایانه ها و تجهیزات ارتباطی برای جمع آوری، ذخیره، پردازش، استخراج و ارتباط دادن اطلاعات مراقبتی بیمار و اطلاعات مدیریتی است. هدف از این مطالعه مقطعی که در سال 1384 انجام گرفت، بررسی نظرات کاربران در مورد سیستم رایانه ای اطلاعات بیمارستانی (HIS) در بیمارستان های تهران و کرج بود. در این بررسی با مسوولان 20 بیمارستان از بین 36 بیمارستانی که دارای سیستم رایانه ای اطلاعات بیمارستانی بودند مصاحبه انجام شد. نتایج نشان داد که گزارش ها و خروجی های مورد نیاز، مهم ترین معیارهای مناسب جهت انتخاب HIS از دیدگاه افراد تحت بررسی است. مدیریت سازمان، نحوه تامین منابع، فرهنگ سازی در سطح مدیران و کاربران و سیستم پذیری سازمان نیز مهم ترین متغیرهای مربوط به پیش نیازهای استقرار سیستم از دیدگاه کاربران شناخته شد. همچنین راحت بودن یادگیری، موثر بودن خدمات نگهداری و راحت بودن کار با برنامه، مستقل از نقش و مسوولیت کاربران، بیشترین عوامل رضایت کاربران بود.با دقت در یافته های این مطالعه و نیز با توجه به نواقص و محدودیت های سیستم های فعلی اطلاعات بیمارستانی در ایران، سرمایه گذاری های بیشتر مالی، انسانی و فنی برای نزدیک تر شدن به سطح انتظارات و نیازهای سازمان ها و کاربران آنها قویا توصیه می گردد.

گزارش حاضر به بررسی و تحلیل «شاخص اعتماد مصرف کننده» و مؤلفه های تشکیل دهنده آن یعنی«شاخص وضعیت فعلی اقتصادی» و «شاخص انتظارات مصرف کننده» در تابستان سال 1403 در ایران می پردازد. نتایج حاصله نشان می دهد که شاخص اعتماد مصرف کننده در فصل تابستان، (142.4) واحد محاسبه شده که در مقایسه با فصل بهار، (114.7) افزایش یافته و این موضوع منعکس کننده افزایش خوش بینی مصرف کنندگان نسبت به شرایط اقتصاد کلان است. همچنین شاخص وضعیت فعلی اقتصادی بر اساس ارزیابی مصرف کنندگان از وضعیت کلی اقتصاد و بیکاری در گذشته (126.0) واحد برآورد شده که این میزان در مقایسه با فصل بهار (135.4) کاهش یافته است. کاهش این شاخص نشان از آن دارد که مصرف کنندگان وضعیت اقتصاد کلان کشور را نسبت به سه ماه گذشته بدتر ارزیابی کرده اند. در همین راستا، شاخص انتظارات مصرف کننده نیز بر اساس ارزیابی مصرف کنندگان از وضعیت کلی اقتصاد، بیکاری و قدرت خرید در آینده، (153.3) واحد محاسبه شده که در مقایسه با فصل بهار (100.9) افزایش قابل توجهی یافته است. به طورکلی نتایج نظرسنجی اعتماد مصرف کننده در تابستان سال 1403 نشان می دهد خوش بینی نسبت به وضعیت اقتصاد کشور در این فصل افزایش یافته که این موضوع می تواند متأثر از تحولات سیاسی و روی کار آمدن دولت جدید و انتظار افراد درخصوص تحقق وعده های انتخاباتی باشد.

در این مقاله تلاش شده است، ضمن دفاع از قابلیت نظرسنجی ها در انکشاف افکار عمومی، زمینه های «انگاره ناکارآمدی نظرسنجی ها» در سه سطح شهروندان؛ موسسات نظرسنجی؛ و مدیران و مسئولان، بررسی شوند. ایده اصلی مقاله این است که «انگاره ناکارآمدی نظرسنجی ها» بیش از آنکه مبتنی بر نتایج واقعی نظرسنجی ها باشد، حاصل برساخت عوامل گوناگونی است که هریک با انگیزه های خود، تلاش در ترویج این انگاره دارند. در حوزه موسسات نظرسنجی، برخی افراد و موسسات، ناکامی خود در تحلیل نظرسنجی ها را که ناشی از ضعف بینش جامعه شناختی و عدم التزام به استانداردهای علمی و سازمانی است، به مطالعات نظرسنجی نسبت می دهند. در حوزه سازمان های مصرف کننده نتایج نظرسنجی ها، برخی مدیران که قدرت و منافع خود را در نادیده گرفتن صدای مردم می دانند، سعی می کنند با توسل به ایدئولوژی تخصص گرایی و غیرتخصصی جلوه دادن یافته های نظرسنجی ها، از اعتبار، اهمیت و تاثیرگذاری نظرسنجی ها بکاهند. به عبارت دیگر، در حوزه های مختلف برخی افراد و گروه ها، با انگیزه های متفاوت، منافعی در ترویج «انگاره نارکارآمدی نظرسنجی ها» دارند و با تقلیل مسئله «اعتبار عمومی» نظرسنجی ها به مسئله «اعتبار علمی» و تشکیک در اعتبار علمی نظرسنجی ها، سعی در باورپذیر کردن این انگاره دارند.

نظرسنجی ابزار ارزشمندی برای ارزیابی وضعیت افکار عمومی در هر موضوعی به شمار می آید. هدف نظام نظرسنجی سیاسی، تولید اطلاعات مرتبط با نظرات مردم در موضوعات مختلف سیاسی، با دقت و سرعت لازم و در اختیار کاربران و ذی نفعان قرار دادن آن می باشد. نظام مردم سالاری دینی برای تشخیص و سنجش عملکرد خود، دارای شاخص هایی ازجمله مشورت با مردم و مشارکت آن ها در اداره جامعه و بها دادن به رأی مردم، می باشد. لذا نظام نظرسنجی سیاسی مبتنی بر مردم سالاری دینی در جهت حفظ و ارتقای ارزش های انسانی و اخلاقی جامعه است و از این طریق با ارائه مستمر، صحیح و دقیق رأی و نظرات مردم، به استحکام رابطه مردم با حکومت و برعکس کمک می کند. شناخت الگوی مطلوب (راهبردی) نظام نظرسنجی سیاسی در جمهوری اسلامی ایران، سؤال اصلی تحقیق است که محقق با بررسی وضعیت موجود، بررسی اسناد بالادستی به ابعاد، مؤلفه ها و شاخص های الگوی راهبردی نظام نظرسنجی سیاسی پرداخته است. در انجام این تحقیق از روش پژوهشی داده بنیاد استفاده شده است. برای رسیدن به پاسخ سؤالات با مراجعه به جامعه آماری تحقیق، 42 جلسه مصاحبه پژوهشی با 24 نفر از صاحب نظران و نخبگان موضوع انجام شد. تحقیق نشان می دهد که مستقل و بی طرف بودن سازمان های نظرسنجی، رعایت اصول اخلاقی و حرفه ای، انتشار صادقانه نتایج نظرسنجی همراه با اطلاعات روش شناسی آن از مهم ترین اصولی هستند که در نظام مطلوب نظرسنجی سیاسی مورد تأکید است.